Specyfika połączeń nitowych

Kategoria: Blog

nity drążone

Połączenie nitowe jest to nierozłączne połączenie pośrednie elementów przy pomocy nitów najczęściej występujących w postaci trzpieni walcowych z łbami. Nity, np. nity drążone, to metalowe elementy konstrukcyjne, które używane są przy nitowaniu, czyli łączeniu ze sobą płaskich elementów, np. fragmentów blach, skór, czy nawet tworzyw sztucznych.

Połączenia nitowe

Nitowanie przez bardzo długi czas było najważniejszą metodą łączenia metalowych elementów konstrukcyjnych. Współcześnie jednak, z uwagi na prostszą technologię wykonywania, połączenia nitowe zostały wyparte przez połączenia spawane i zgrzewane.

Nitowanie stosuje się najczęściej do łączenia ze sobą blach, taśmowników oraz kształtowników stalowych, dźwigarów, wsporników, wiązarów oraz nierozłącznych połączeń różnych elementów maszyn i przedmiotów.

W przypadku nitowania zakładkowego, gdy arkusze blachy zwinięte są na krawędziach, i przy dużej gęstości nitów, można uzyskać wysoki poziom szczelności połączenia. Dzięki temu możliwe jest zastosowanie nitów przy budowie różnego rodzaju zbiorników, również ciśnieniowych.

Rodzaje połączeń nitowych:

  • zwykłe, gdy obydwa “łby” nitu występują ponad powierzchnią nitowanych części
  • rurkowe
  • kryte, gdy “łby” nitów są schowane równo z powierzchnią łączonych części (ten typ nitowania ma gorsze właściwości wytrzymałościowe, więc jest stosowany wyłącznie w ostateczności)

Połączenie nitowe jest wprawdzie przynajmniej częściowo połączeniem ciernym, jednak obliczenia wytrzymałościowe połączeń nitowych dokonuje się, zakładając, że to nit lub ich grupa przenosi całe obciążenie. Nity najczęściej pracują na rozciąganie lub ścinanie i właśnie ten fakt musi uwzględnić konstruktor, projektując połączenie nitowe.

Stosowanie nitów

Standardowo nit składa się z główki i trzonu. Umieszczany jest otworze elementów łączonych poprzez zamknięcie (zakucie) i spęczanie trzpienia. Tworzy w ten sposób tzw. zakuwkę. Zamykaniem nitów zajmuje się nitowacz ręcznie, przy pomocy młotka ręcznego lub pneumatycznego, ręcznej nitownicy, która kształtuje zakuwkę lub nitownicy maszynowej. W przypadku nitowania ręcznego nitowacz potrzebuje młotka ślusarskiego, wspornika do łba nitu, dociskacza do uszczelniania nitowania i zakuwnika do uformowania zakuwki.